เคยสงสัยกันไม๊ว่าทำไมการเชื่อมต่อระหว่างคนตั้งแต่สองคนขึ้นไปจึงเกิดขึ้นได้ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการพบกันครั้งแรก การตกลงสัญญาอะไรซักอย่าง หรือแม้กระทั่งการมอบความรักให้แก่กัน ลองคิดดูกันเล่นๆนะครับ อย่างเช่นการที่เราจะซื้อขายของแต่ละอย่าง วันวันนั้นคนขายนึกอยากขาย เท่าไหร่ก้อขายแบบอยากขายมากมาย กำไรบาทเดียวก้อเอาจังหวะดีคนซื้ออยากซื้อประมาณว่ากูอยากใช้ อยากได้ เท่าไหร่กูก้อยอมจ่าย อันนี้ง่ายเลยครับ คุยกันไม่ได้ 5 นาทีมีเสียตังค์ หรือบางวันคนขายอารมณ์เขี้ยวลากดิน ประมาณว่าวันนี้ไม่มีรมณ์ขาย มึงอยากได้ก้อจ่ายมา อย่าต่อ ถ้าประจวบเหมาะคนซื้ออยากได้มากมาย อันนี้ภาระอยู่ที่คนซื้อครับ เสียเต็มไม่โดนหักค่าน้ำ อันนี้ผมมองว่ามันอยู่ที่จังหวะของชีวิตทั้งนั้น แต่บางคนอาจจะไม่มองอย่างที่ผมมองก้อเป็นได้ บางคนอาจเห็นด้วยกับคำพูดที่ว่า "ลิขิตฟ้าหรือจะสู้มานะตน" อันนี้ผมไม่เถียงครับ แต่บางที(ขอย้ำนะครับว่าแค่บางที) บางคนมานะไปซิครับ แต่ถ้ามานะผิดจังหวะก้อแดกแห้วก้อมี แต่ก้ออย่างว่าถ้าจังหวะมาแล้วไม่มานะก้อไปไหนไม่ได้หล่ะครับเหมือนมีคนชี้ทางสว่างให้แต่ถ้าไม่เดินมันก้อไม่ไปไหนหรอกครับ แต่ถ้ามานะแล้วมันแห้วก้ออย่าท้อนะครับ เหมือนการเลือกเดินหล่ะครับ ตอนนี้ยังไม่รู้จุดหมายแต่ถ้าไม่เริ่มเดินก้อไม่รู้ว่าหนทางแต่ละทางเป็นยังไงบ้าง เทียบกับคนที่เดินทุกวัน ขอให้ได้เดิน ไปทางไหนไม่รู้ แต่พอเดินแล้วจะรู้เองว่าทางนี้เส้นทางเป็นยังไง อาจมีล้มบ้าง ทางตันบ้าง แต่ถ้าเราล้มแล้วไม่ลุก หรือหยุดที่ทางตัน ชีวิตคงหยุดไปพร้อมกัน
edit @ 2005/09/24 01:30:36
จังหวะชีวิตของแต่ละคนคงแตกต่างกันไป อย่างตัวผมเองมีจังหวะชีวิตดีๆมากมายผ่านเข้ามาไม่ว่าจะเรื่อง การเรียน การงาน หรือแม้แต่ความรัก แต่บางหนทางผมเลือกที่จะไม่เดินอาจเพราะไม่อยากเดินเอง หรือสถานการณ์ไม่เอื้ออำนวยให้เดิน บางทีก้อเคยมานึกย้อนดูว่าทำไมตอนนั้นเราไม่ยอมเดิน ทั้งๆที่ตอนนั้นและนี้ก้อยังมั่นใจว่าเส้นทางนั้นสวยงามและน่าเดินมากมาย(ประมาณว่าจังหวะดีแต่กูไม่มีอารมณ์-*-) พวกคุณเคยชอบใครคนนึง แล้วคนๆนั้นก้อมอบความรู้สึกดีๆให้กับคุณมั้ยครับ แต่ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไรก้อตามสุดท้ายแล้วก้อไม่ได้คบกันถึงขั้นแฟน นี่ผมก้อมองว่าเป็นจังหวะอีกนั่นหล่ะครับ ประมาณว่าความรู้สึกมีแต่จังหวะไม่ดีก้อแห้วกันไป
จังหวะดีๆมักจะมาผิดเวลาเสมอ(อคติไปมั้ย)จิงๆนะครับ บางทีหาของแทบตายหาไม่เจอ จังหวะมาเจอเอาเมื่อตอนไม่ได้อยากจะใช้มันแล้ว, นั่งอยู่บ้านตั้งนานไม่เป็นไรพอขับรถออกจากบ้านไปไม่เท่าไหร่ขึ้นไปอยู่บนทางด่วนแล้ว เสือกปวดขี้, วันไหนแต่ตัวซะเท่ วันนั้นจะมีน้ำก๋วยเตี๋ยวกระเซ็นลงเสื้อ, งานดีๆจะมาเจอก้อต่อเมื่อเรามีงานประจำแล้ว, บอลแมตช์มันส์ๆจะมีต่อเมื่อคืนนั้นกูง่วงมากมาย(วันแดงเดือดรอดูแทบตายแม่ง 0-0), ลูกน้องดีๆน่าใช้โผล่มาสมัครอีตอนกูเพิ่งรับไปเมื่อวาน-"-, ของใช้จะราคาถูกตอนที่ยังไม่จำเป็นต้องใช้ พอต้องการใช้จิงๆบังเอิญเพิ่งขึ้นราคาเมื่อเช้า- -', คนดีๆผ่านเข้ามาในจังหวะที่ใครคนใดคนหนึ่งอยู่ในฐานะที่ไม่สามารถไปคบกันได้(ไม่ว่าจะด้วยเรื่องอะไรก้อเหอะ)
สุดท้ายก้อขอให้ทุกคนเลือกทางเดินของตัวเองให้ดีละกันนะครับถ้าจังหวะดีมาเมื่อไหร่ก้อใส่มานะไม่ต้องยั้งละกันครับ คิดให้รอบคอบก่อนด้วยนะครับ ^^
edit @ 2005/09/24 01:30:36
